Bu aralar ‘İstanbul’ gugıllarsanız bu üstteki imaj ilk karşınıza çıkan imajlardan biri. Benim bildiğim İstanbul aşşağıdaki gibi valla. İllaki var bir ‘Dubailileşme’ ama bu kadarı da pes doğrusu. Kapatın şu ışıkları!

Galerist Kapakları Üstüne 4 Varyasyon - 2008, Photoshop Manipülasyonu

Aydınlanmam Facebook’daki Galerist grubunun kapalı, yani sadece davetiyeyle / ricayla, selektif / elektif bir sistemle üye alacak biçimde kurulduğunu görmemle başladı.  Bunun ne önemi var diyebiliriz; kaldı ki belki ben de bu gruba davet edilmiş olsaydım, okşananan gururumla, sanattan anlayan, çevre ve zevk sahibi bir grubun üyesi Boran Güney olarak aşağıda okuyacağınız yazıyı da kaleme almayacaktım… 

Bildiğiniz gibi hem sermaye, hem zevk sahibi olmak kolay değil.  Türkiye’de gerçek bir burjuvalaşma sürecini başarıyla tamamlamış, bu sürecin son evresinde hem sanat hamiliğinin ince protestan felsefesini, hem de sanat yatırımcılığındaki karlılığı idrak edebilmiş çok dar bir kentsoylu kesim var.  Galerist de bu bağlam içerisinde, piyasa kurallarını çok doğru içselleştirmiş, uluslararası marka olma yolunda adımlar atmış, Hüseyin Çağlayan’dan Leyla Gediz’e, Taner Ceylan’dan Haluk Akakçe’ye kadar Türk güncel sanatında bir araya topladığı en flaş isimleri Jürgen Teller gibi uluslararası süperstarlarla kafa kafaya getirmiş, yurt sanatçılarını dünyaya açmış, ağlı bağlı, mükemmel ve seçkin bir kurum.  Bu seçkinlikte bir kurumun Facebook gibi itin kopuğun, girenin çıkanın belli olmadığı bir çorba içerisinde, kendini savunma refleksine sahip olması ve malını kimin alabileceğini önceden belirleyebilmesi, bu seçkin ve özel hedef kitleye en üstün biçimde hizmet verebilmesi açısından da şüphesiz elzemdir.

Ve o hedef kitle tabii ki, birinci sınıf kağıda, adeta bir İsveç, adeta bir Norveç cabbarlığıyla basılmış, her sayfası kalite kokan hem öncü hem yenilikçi, hem de zeitgeist’ı yakalamış Galerist dergisinin / bülteninin kapak sayfasındaki Gümüşlük Evleri 11. Faz bant reklamına cevap verecek olan mağrur kitledir.   Gümüşlük evlerini ister peşin, ister bu ve diğer cevval inşaat şirketleri tüm dağı çürük diş gibi evlerle doldurduktan sonra, duvarlarında çok cazip ve dekoratif Haluk Akakçe’ler, ultra hip sado-mazo ironik Erinç Seymen’lerle beraber üstelik Bonus’a 6 taksitle alabilirsiniz.

Galerist’ten onaylı evinizi aldıktan sonra Whitecube ya da Lehmann Maupin gibi kurumların yayınları kapaklarına “Miami’de süper lüks 3. faz villa” filan tarzı reklamlar alıyor mu almıyor mu kontrol etmeyi unutmayınız…  

Neyse Huysuz Virjin dilini bir kenara bırakıp, şöyle toplasam: Bana öyle geliyor ki Galerist; Anglo-Sakson sanat simsarlığı / hamiliği felsefesindeki seçkinci ayrımcılık (ve ayrıcalıklılık ‘exclusivity & privilege[?]‘), ile yerli ticaret anlayışımızı, gün geçtikçe benzediğimiz Dubai tarzı ‘tam saha’ pazarlamacılıkla birleştirip, müstahak olduğumuz sanat piyasasını yaratıyor.

Gökdelenler yatay genişleyen kentsel formlara göre ekosisteme daha az zarar verseler de, böylesi bir yapı ikinci defa düşündürüyor. İnsanlık olarak çok temelde aynı hatayı tekrar ettiğimizi hissediyorum. Pek yakında tamamlanacak olan 636 metrelik bu yapıyı David Hobcote’un fotoğraflarından görmekteyiz.

[Bu sabah facebook'da görüldü.  Elle fotoğraf çekiminin sahne arkası]

“Rüyanizda bir sarayda veya bir konakta oldugunuzu ve bir haremagasi ile karsilasip konustugunuzu görmek, mahkemedeki bir isinizden dolayi bir cezaya çarpilacaginiza veya vergi borcunuzdan dolayi bir hacizle karsilasacaginiza isarettir. Ibni Sirin’e göre; rüyasinda harem agasi görmek, hayir ve iyilige delalet eder. Rüyada bir harem agasinin kendisine bir haber getirdigini görmek o seyin aynen haber verildigi gibi çikacagina, bir harem agasinin evine veya odasina girdigini görmek, bekledigi bir isinin olacagina , harem agasinin kendisine bir sey verdigini görmek, rizkinin ve malinin artacagina delalet eder. Bütün yorumcular rüyada siyah ve beyaz harem agasi görmenin daima hayra yorulacaginda birlesmektedirler.” [Derin Dündar yazmış/alıntılamış.]