Her ne kadar soyut/abstrakt resme bir ilgim olmasa da geçen sene tanıştığım genç sanatçı Ahmet Civelek’in işlerindeki derinlik beni içine çekiyor. Daha kariyerinin başında olmasına rağmen Ahmet işlerinde form ile de-form arasında, yarı düzenli/kontrollü, yarı düzensiz/seçkisiz ilginç bir denge kurmuş.

Web sitesi yeni bitmiş. Buradan bakabilirsiniz.

Erdem Ergaz’la yanılmıyorsam ilk defa üstteki işi vasıtasıyla Hafriyat’taki sergide denk gelmiştik. Diyagram estetiğini hem son derece nötr, hem de sinsi bir biçimde mükemmelleştiren, kara mizah dozu yüksek, kafa açıcı kavramsal altyapılara ipucu veren, el çizimi ilüstrasyonlar ilk başta izleyiciye bilgisayar ortamında, işlemsel teknikler kullanılarak yapılmış -ki bunun aslında çok önemli olduğunu düşünmüyorum- hissi veriyor.

Uzun zamandır ilk defa bir sanatçının işine sahip olma fetişini bana üstteki “Tüm aile için egzersizler” serisi hissettirdi, ama ne yaptıysam satması için ikna edemedim.

Aşağıdaki işler ise “Tabii Afetler” serisinden.