Arkadaşlar, biliyorsunuz T.C. yasaları zamanında oradan buradan apartılıp kotarılmış metinler. Medeni Kanun’u İsviçre’den, eski Ceza Kanunu’nu da faşist İtalya’dan alıp uyarlamışız örneğin. Bir forum muhabbeti dahilinde farkettim ki, efsanevi bilimkurgu yazarı Asimov’un “Üç Robot Yasası” da Türkiye’ye uyarlanmış aslen. Önce bir hatırlayalım ustanın yasalarını:

1) Bir robot bir insana zarar veremez ya da bir insanın zarar görmesine seyirci kalamaz.
2) Bir robot 1. kuralla çelişmediği sürece bir insanın emirlerine uymak zorundadır.
3) Bir robot 1. ve 2. kuralla çelişmediği sürece kendinin zarar görmesine izin veremez.

bir kuş, bir uçak, bir robot...hayır, bir türk

Uyarlanmış hali yazıya dökülmemiş olduğu için benim de Türk hukuğuna bir katkım olsun istedim ve hiç bir fedakarlıktan kaçınmayarak sizler için klavyeye aldım. Buyurun:

1) Bir Türk devletini sorgulayamaz ya da bir başka insanın sorgulamasına seyirci kalamaz.
2) Bir Türk 1. kuralla çelişmediği sürece sosyal bakımdan kendinden üstün zannettiği herkesin emirlerine uymak zorundadır.
3) Bir Türk 1. ve 2. kuralla çelişmese dahi, kendi hayatının ve düşüncelerinin beş kuruşluk değeri olduğunu iddia edemez, başkasının etmesine de izin veremez.

Londra’da yaşayan İrlandalı fotoğrafçı Suzanne Mooney, fotoğraf tekniği kitaplarında bulduğu nü ve fetiş fotoğraflarda ışığın ve setin ne şekilde planlanması gerektiğini gösteren diyagramları toplayıp bir seri haline getirmiş.  Formülizasyon ve seri üretim çağında erotizmin ne şekilde estetize edilmesi gerektiğini, fotoğrafı bağlamdan tamamıyla kopartan bu imgelerle anlatmaya çalışmanın absürdlüğü benim de ilgimi çekti