Mangal gibi yürekli modern kovboyumuz metal atına binmiş Nişantaşı sokaklarında seyir halinde

Dünkü “Köle” haberinde sanatçı-sponsor ilişkisi üzerinden bir tartışma başlatmak istemiştim, ama maddi hata üzerinden elbette argüman kurulmaz. Bu sabah öğrendiğim bazı gerçekler beni bir medya kanalında yorum yayınlamanın me kadar ciddi bir sorumluluk gerektirdiğine dair bir kez daha ayılttı.

İşin doğrusu şu şekilde: Arçelik zaten 2 senedir Hafriyat’ın teknoloji sponsoru idi, filmle de bi alakası yoktu, zaten bütün Hafriyat ilanlarında bu şekilde geçiyordu, hani fıkra vardır ya; Yeniçeri bir yahudiyi boğazından kavrar, bıçaklayacak, adam can havliyle “yahu ben ne yaptım sana, ne istiyorsun benden”, Yeniçeri “İsa Mesih’i siz öldürmüşsünüz, intikamını alacağım”, “Paşam o dediğin 1500 sene önce”, “Olsun ben daha yeni duydum”. O hesap. 

Dolayısıyla tüm Hafriyat camiasından, filme 6 ayını vermiş Extramücadele’den, yanlış yönlendirdiğim Etrafta okuyucusundan özür dilerim.

20 Aralık Cumartesi akşamı 22.00′da Hafriyat’ta filmin gösteriminde görüşmek üzere.

Gökay Sarıöz’ün ‘Prime Mover‘ adlı çalışmasını bir süre önce Türkiye ziyareti sırasında görmüştüm. Otomobil/asfalt kültürü üzerine odaklanan işlerin aralarındaki ‘geçiş-fotoğrafları’ da ayrı bir hoşuma gitti. Yol-ev arasındaki geçişler, Sao Paulo’daki yenilikçi-japon-şeflerin yemek aralarında sundukları ‘wasabi-sorbe’sine benziyor. Ağız içinde yayılan hafif bir acı ile bir önceki tadın unutulması süreci gibi derim.