Marilyn Monroe’yu hep Hıncal Uluç’un, Atilla Dorsay’ın ve bilimum beyaz Türk cemaatinin hiç yaşamadıkları bir zamana duyduğu saçma bir nostaljinin nesnesi olarak bildim ben.  İlk defa bu fotoğrafla biraz insan, biraz yorgun, biraz gerçek ve belki biraz ilginç bir M.M. gördüm. Paylaşıyorum. Kaynak: ffffound