Kaan Sezyum’un bize ulaştırdığı, izleri yıllarca hafızalardan silinmeyecek bir kare.

Erdem Ergaz’la yanılmıyorsam ilk defa üstteki işi vasıtasıyla Hafriyat’taki sergide denk gelmiştik. Diyagram estetiğini hem son derece nötr, hem de sinsi bir biçimde mükemmelleştiren, kara mizah dozu yüksek, kafa açıcı kavramsal altyapılara ipucu veren, el çizimi ilüstrasyonlar ilk başta izleyiciye bilgisayar ortamında, işlemsel teknikler kullanılarak yapılmış -ki bunun aslında çok önemli olduğunu düşünmüyorum- hissi veriyor.

Uzun zamandır ilk defa bir sanatçının işine sahip olma fetişini bana üstteki “Tüm aile için egzersizler” serisi hissettirdi, ama ne yaptıysam satması için ikna edemedim.

Aşağıdaki işler ise “Tabii Afetler” serisinden.

Deniyor ki içinde bulunduğumuz yüzyılın moda facia teması açlık olacak. Çin ve Hindistan’ın gelişip zenginleşmesiyle beraber bu iki devin büyüyen gıda ihtiyacını karşılamak da imkansızlaşacak. Dün New York Times’da gördüğümüz bu grafik ise durumu güzel özetliyor: Çin, Hindistan ve Avrupa’nın toplam tahıl tüketimi, ancak Amerika’nın mısır tüketimi kadar ediyor.

Sanırım kendi tüketme özgürlüğünün elinden alınmasına dehşetle yaklaşan -örneğin komünizm döneminde olduğu gibi- gelişmiş Batı’da kimse, yoksul Doğu’nun da onlar kadar tüketme hakkı talep edeceği günü düşünmek istemiyor.