1968 doğumlu İsveçli sanatçı Anders Weberg‘in P2P Art konsepti, P2P (Peer 2 Peer) Network’leri için üretilmiş ve sadece orada var olan sanat eserleri üzerinden geçiciliğin estetiğini sorguluyor. Orjinal eser bir kullanıcı onu tamamen indirene kadar paylaşılıyor, daha sonra eser sadece kullanıcılar onu paylaştığı sürece var oluyor çünkü sanatçı, orjinal dosyayı ve onu oluşturduğu materyalleri yok ediyor. Torrent kullanarak paylaştığı video işlerinin asıl amacını tarih boyunca sanata değer kazandıran biriciklik nosyonunun yokedilmesi üzerine kuran

Weberg, “kıymetli” ilk versiyonu yok ederek ortada sadece kopyaları bırakıyor. Gerçi Walter Benjamin‘in daha 1936 yılında seminal makalesi “The Work of Art in the Age of Mechanical Production” aracılığıyla söylediği üzere, sanatın 20.yy’a kadar taşıdığı “biriciklik” değer yargısı teknik anlamda yok olmuş durumda olsa bile hala müzelerin, galerilerin ve sanat marketinin buna değer verdiğini görmekteyiz. Önemli olan fikir mi? yoksa nesnenin kendisi mi? Uç bir örnek olacak ama Rembrandt’ın resimlerinin kendilerine sahip olmaktansa, scan edilmiş, içindeki nesneler search edilebilir hale getirilmiş, digital kopyalarını tercih edebilirim belki. Hem nereye koyucam ki o resimleri..

Philippe Starck Die Zeit’a verdiği son röportajında “tasarımcı olduğundan utandığını, tasarladığı herşeyin gereksiz olduğunu, 2 yıl içinde bu işi bırakacağını, kendini ifade etmek için daha iyi bir yöntem bulacağını ve tasarımın bunun için çok kötü bir seçim olduğunu söylemiş.” Şimdi Philippe Starck’a zaman içinde 0 kredi vermiş biri olarak, kredi notunu biraz yükselttiğimi söylemek isterim. Bok bulsa tasarlayan Starck bu arada herhalde Zen’le ilgili bir kitap veya Baudrillard‘ın gadget’ların sahteliği üzerine yazdığı metinlerden birini okumuş olsa gerek. Kapitalist düzenin ürettiği en büyük safsatalardan biri olan ama tabiki birçoğumuzun ağzının sularını akıtan çeşitli tasarım nesnelerinin modern insan için bir illet olduğunu düşünmemek elde değil. Hadi bizim çok paramız yok da, dünyada nesne bağımlısı olmuş sürüyle insan var. Hele sadece tasarımcısı şu veya bu (Ör: Starck) olduğu için enflasyona uğrayan nesneler tam da moda veya magazin sektörü gibi tam bir obsesif kompulsif kişilik bozukluğu izlenimi veriyor. Neyse Starck’a Mocoloco‘da cevaben şöyle denmiş, “Tüketmeye devam edeceğimizi biliyorsunuz”. Bitmeyecek değil mi?