Burcu Dayanıklı’nın sitesini bir-iki kere ziyaret etmiştim, bugün baktığımda ise yukarıda gördüğünüz figüre rastladım. Bakılası, görülesi bir blog.

“Hayır Yaman aç yatacaksın. O şekerle artık idare edersin bu gece….”
“İdare edemem Anne, idare edememmmmh…mmhüüühü!”

Videonun icadından beri kaydedilmiş en saf dışavurum örneği olduğuna dair bir inancım var.
Daha önce Onur’un eklediği hediye açan ve bilgisayardan korkan çocuklar serisinin en son fasikülü.
Bu acaipliği Emregüven gönderdi.

Daha önce katılmak isteyip basiretim bağlandığı için icazet edemediğim “Dörtyüzsaniye” etkinliklerinin yenisi bu Perşembe Studio Live’da gerçekleştirilecekmiş. Bienal ile gaz alan İstanbul kültür ortamlarında, artık bağımsız, ilginç fikirler ve projeler hakkında sunumlar izleyebileceğimiz etkinlikler de yapılıyor. “Güncel sanat” kelimesini duyduğunda irkilen bir kişi olarak ben bile bu atmosfere olumlu hisler besliyorum.

On ayrı ’seçkin’ tasarim buluşuyor… Mimarlik, moda, müzik, video, grafik,
endüstriyel tasarimdan on proje, on sunum; her sunum harikulâde DÖRTYÜZSANİYE.

http://www.pofmagazine.com/difuzyon/

Astley Paston Cooper (1768-1841).
kaynak: morbidanatomy

DadascopeAnemic Cinema – 1926 – Yeni ve manasız bir müzik ile kurgulanmış olmasına rağmen arşivsel değeri nedeni ile burada dursun.

Breaking glass – 1961

Kendi elleriyle çizdiği kendi portresi. Her çizgisine bayıldım.

Üzerime kızartma yağı sıçradığında, bu tarz lekeler bıraksın istiyorum. O.A.

Bir takım eskiz, değerlendirilmemiş çizimler ve iş yaparken sıkılıp oraya buraya gayesizce karaladığım şeyler.

Çocukluğumda en çok güldüğüm çizgi filmlerden birini bugün Youtube’da buldum. Otuz yaşında olmama rağmen Tex Avery’nin bu absürd klasiği beni bir-iki kere kıkırdatmayı başardı. Paylaşmak isterim.

Bir takım eskiz, değerlendirilmemiş çizimler ve iş yaparken sıkılıp oraya buraya gayesizce karaladğım şeyler…

Şu sıralar öyle bol vaktim var ki altı senedir üstüste yığıdığım, iki PC, dört macintosh görmüş bir veri çöplüğünü temizlemeye giriştim. Tespit edip temizlediğim her dosya ile zihnimi bir parça daha düzenliyormuşum hissini yaşayarak huzur buluyorum.

Ayrıca, dosyalarımın arasından gerçekten hangi ruh haliyle yaptığıma şaşırdığım bir sürü çizik, kırpık çıkıyor.
O.A.

Bugün Boingboing’de okuduğum bir haber beni benden aldı. şöyle ki; IBM İtalya çalışanları 40 Euro zam isterken, şirket onlardan 1000 Euro kesinti yapınca, müthiş bir cinfikirlilikle IBM’in Second Life’daki sanal merkezinin önünde dünyanın ilk sanal protesto eylemi başlamış. IBM online perakendecilik için kendine Second Life’ı üs tayin ettiğinden, burada hergün binlerce kişinin ziyaret ettiği önemli bir satış ve promosyon merkezi kurmuş. Tabii sanal dünyada *henüz* sanal protestocuları coplayacak sanal polisler olmadığı için gösteri kesintisiz devam ediyormuş.

Öffffff…

Doğan’ın müthiş samimi ve kişisel bir tavrı var. Bu ve benzerleri İstanbul merkeze yakın ilçelerin duvarlarında görülebiliyor.