\\\”Öteki\\\” bizim algımızın temelinde bulunur. Benlikle birlikte \\\”öteki\\\”de oluşur. Kısa boylu olduğumu farkedebilmem için uzun boylu olanları görmem gerekir. Cesur olduğumu ancak korkakların varlığıyla hissedebilirm. Bu konu çerçevesinde zenginliği ancak fakirlerin varlığı ile farkedebileceğimizi (ya da tam tersini) söyleyebiliriz.

\\\”Ötekileştirme\\\” ise bilinç, alt bilinç, ya da bir takım dış etkenler vasıtasıyla gerçekleşen bir süreçtir. Medya suni bir sistem olarak gücünü algımıza ilişkin \\\”öteki\\\”kavramınndan alır. Yöntem olaraksa \\\”ötekileştirmeyi kullanır. Bunun doğruluğunu ya da yanlışlığını tartışmak \\\”Medya doğrudur, yanlıştır\\\” gibi bir tartışmaya gittiği için çok da anlamlı görünmüyor. Ama bu yöntemin batı medyasına has olmadığın,ı ulusal düzeyde, hatta evrensel düzeyde de geçerli olduğunu kabul etmek lazım.

Medyayı bir kenara bırakalım… Fotoğraftan bahsedelim. Doğa, gündelik ve olağanın dışında \\\”öteki\\\” fotoğrafın en geniş alanlarından birini oluşuturur. Yurtdışı seyehatlerimizde neden memlekette görmediğimiz şeyleri çekme peşinde oluruz mesela? Bunu düşünmek lazım. Basitçe ötekini kayıt altına alma ve tanımlama dürtüsü diyebiliriz. Bu sayede kendine dönük bir tanıma süreci yaşanır. Avusturalya\\\’ya gittiğimizde koyunları değil kanguruları çekeriz ya da Paris\\\’te trafiği değil kentsel peysajı görüntüleriz. Bunun bizim dünyayı algılayış biçimimizle ilgili olduğunu söylemeye çalışıyorum.

Batılı bir fotoğrafçının yoksul bir ülkede varlığı görüntülemenin peşine düşmüyor olması bana çok da garip gelmiyor. Google\\\’da orta doğuyla ilgili yapılan aramaların sonucunda elde edilen görsellerin 10\\\’da beşinin yoksulluk ve sefaletle ilgili olması çok doğal. Çünkü orta doğu halkı yoksul ve sefil. Yani \\\”öteki\\\” Daha sonra bu görüntüler \\\”ötekileştirmek\\\” için bir araç olarak kullanılabilir. Yukarıda sözü geçen yöntem de tam olarak bu zaten.

Boran\\\’ın yazdıklarında yanlış, gerçek dışı bir şey görmüyorum. Daha çok \\\”ee Evet, zaten öyle\\\” noktasında duruyorum. Bana bu durum \\\”ötekiler arasında ki doğal alışveriş\\\” olarak görünüyor. Ama tüm bunları olağan karşılarken şunun altını çizmek lazım: Kaynak makaleler ve orada bahsettikleri yardım kampanyaları için kullanılacak olan fotoğraflarda konunun sefil gözükmeyeceği standartları belirleme peşine düşmüş olan kurumlar aslında ikinci nesil bir ötekileştirme sürecini yürütüyorlar. Açları doyuran kurtaran batıdan sonra açların şereflerini kollayan batı rolüne soyunuyorlar. Bu role soyunmasınlar mı? Soyunsunlar tabii. Bu işler böyle. Varoluş içinde bir dengeden söz etmek mümkün değil.

Zeynep senin soruna gelince batılıların \”öteki\” görselleriyle vicdanlarının rahatladığını sanmıyorum. Olsa olsa içleri rahatlıyor, kendi hallerine şükrediyor olmalılar. (Zaten bu görsellerin esas amacı da bu değil mi) Sadece kaynaklardaki argümanın doğu-batı çizgisinde yapılıyor olması, bu bağlamda tartışılıyor olması aslında tam da tartıştığı şeye hizmet ediyor. Bir vakit önce toplumsal vicdanını temizlemek için \”heey şu açlara yardım edelim\” diyen batı bugün aynı biçimde tekrar temizlenmek için yardımın üslubunu tartışıyor ve güya kendini eleştiriyor. Kurban yine aynı, kurtarıcı yine aynı. Şu an için değişen bir şey yok. Ama sırf bu duruş bile dengenin doğuya doğru kaydığını gösteriyor. Gelecekte istikrarlı bir orta doğu Avrupa Birliğindeki kaosu çözmeye kalkışacaktır. Bundan neredeyse hiç şüphem yok. Ben görebilir miyim onu bilmiyorum işte…

Kaynak makalelerdeki \”batılı fotoğrafçılar\” çevresinde şekillenen tartışmayı biraz yanlış buluyorum. Aslında tam da batılı züppeliği olarak tanımlayabilirim. Zengin batılılar, fakir doğulu görüntüleriyle tahrik oluyor önermesi bence çok küstah. İşin aslı konunun pek doğuyla batıyla ilgisi yok. Türk medyasında da ya çok zenginler ya da çok fakirler yer alıyor. Bunun Hindistan\’da da farklı olduğunu sanmıyorum. Ötekini hepimiz görmek istiyoruz.