Buna bugün çok güldüm. Gülünecek bişey mi bilmiyorum ama kendimi tutamadım.

Duygularıma bir tercüman bulduğumu sanıyorum.

Bildiğiniz gibi eğitim şart… Japonlar da sanırım böyle düşünüyor ve disiplinler arası çalışmaların da eğitim kalitesine olumlu etkileri olduğunu biliyorlar. Dolayısı ile niçin aerobik ile ingilizce eğitimini bir arada yaptıklarını rasyonalize etmiş oluyoruz. Şuurumuza mukayet oluyoruz.

Daha önce kapatılmasını burada haber eylediğimiz Openstudio ani bir sürpriz yaparak geri döndü. Sanat, kapitalizm ve işbirliği üzerine çok ilgi çekici bir sosyal network ortamı Openstudio, kendine has minik bir çizim programı vesaiti ile yarattığınız eserleri satıp başka sanatçıların eserlerini galerinize ekleyecek sanal paralara sahip olabiliyorsunuz. Üsttekini ise elbette ben yaptım.
¨

Bu çarpıcı kareler Berlin’li moda fotoğrafçısı Uli Holz‘un eseri. Memleketimizde tartışmaları süredursun, türban Almanya’da kendini bir pop-kültür imgesi haline getirmeyi başarmış bile. Peki acaba türban’ın -bence hiç de fena olmayan- estetizasyonu ne anlama geliyor? Acaba ufukta normalleşmenin göründüğünden bahsedebilir miyiz?

Bana öyle geliyor ki siyasal islamın simgeleştirdiği türban da, gündemde bu frekansta yer almaya devam ettikçe, aynı militan sosyalizmin simgeleştirdiği Che Guevara imgesi gibi post modern kültürün yeniden üretim makinesinin kaçınılmaz biçimde kurbanı olacak.

Türban da bir reklam metasına dönüştükçe diğer tüm bağlam ve manalarını yavaş yavaş unutacağımızı düşünüyorum.

Genelde burada reklamcılığa giren işlere yer vermemeye çalışıyoruz. Hem reklamcılık mesleği ruhumuzu iğdiş ederken burayı da kirletmek istemediğimizden hem de reklamcılığı işleyen yeterli blog olduğunu düşündüğümüzden böyle bir kararımız var. İstisnalar kaideyi bozmaz diyerek çok tuhaf bulduğumuz, kültürel bağlam konusunda da bize ışık tutabileceğine inandığımız bu PlayStation 3 reklamını gururla sunuyoruz.

Bu basın bültenini Elif gönderdi. Kendisi Hrant Dink suikastinin hemen ardından Carlo Ginzburg’la temasa geçmişti. Güzel bir sunum olacağını düşünüyorum.

“İstanbul Bilgi Üniversitesi Tarih Bölümü, ünlü tarihçi Carlo Ginzburg’u ağırlıyor.

Etkinlik Tarihi: 24 Mayıs Perşembe; 18:30
Etkinlik Yeri: İstanbul Bilgi Üniversitesi, Dolapdere Kampüsü, BS1″

Bugün nefis radyo wfmu’nun blogunda gördüm. Avant garde besteci/sanatçı John Cage, gençliğinin baharında çıktığı bir televizyon yarışmasında Water Walk isimli eserini icra eyliyor.

Bugün evde müzik dinlerken Cinematic Orchestra’nın Man with the Movie Camera albümüne denk geldim. Hafızamda bunun bir filme soundtrack olduğu canlanınca, Youtube’da küçük bir araştırma yeterli oldu.

Rus (başka bir kaynağa göre Polonyalı) yönetmen Dziga Vertov’un 1929 yılında sessiz çektiği MWTMC, tarihte belgesel sinemanın ilk örneklerinden biri. Bence erken bir Koyaanisqatsi ya da Baraka lezzetine sahip, Cinematic Orchestra’nın müzikleriyle keyifle izleniyor. Daha derin bilgi için wikipedia’da detaylı bir sayfa mevcut.

1. Bölüm

2. Bölüm

3. Bölüm

4.Bölüm

5. Bölüm

6. Bölüm -1-

6. Bölüm -2-

7. Bölüm

8. Bölüm

Gözbebeğimiz Openstudio geçtiğimiz günlerde beklenmedik bir biçimde internetlerden eksildi. Bu yukarıdaki çizim ise heralde benim sitedeki son işlerimden biri.

2004 senesinde Trendsetter için yapılmış bir çalışma.

Bendeki saf nostalji midir, yoksa dünya estetik açıdan son 30 yılda geriye mi gitmektedir bilemiyorum ama günümüz teknoloji firmalarının grafik tasarımları ile karşılaştırdığımda bu 80′lerin başından kalma IBM kataloğu gerek fotoğraf kalitesi ile, gerek grafik tasarım anlayışı ile çok çok üstün görünüyor.