Ama kil animasyon.

Burada birşeyler yazıyor ama anlamıyorum. Halbuki bu yaşadıǧım toprakların has grafik tasarım kültürü.

Şehirde gezdiğim heryerde, binaların üzerinde, kanalizasyon kapaklarında, çeşmelerde de bu biçimde işaret ve göstergeler var. Hiç anlamadığım bir dilde bu kadar çok yazı olması bilimkurgu hissinde bir durum sanırım.

Kaynak: Journal of Ottoman Calligraphy

Bir süredir bağımlısı olduğum MIT‘nin OPENSTUDIO deneyi dahilinde, daimi suç ortağım Dara Kılıçoğlu beyefendi ile bir ilüstrasyon müzesi procesine imza attık.

Bildiğiniz (ya da şimdi öğrenecek olduğunuz) gibi Openstudio, MIT Media Lab içerisinde, sanat, kapitalizm ve işbirliği üzerine bir sosyal deney platformu. Katılmak ücretsiz ve üye olduğunuz anda download edebileceğiniz basit bir çizim programına -windows’un paint programının vektörel hali gibi- ve harcayabileceğiniz 25 β krediye sahip oluyorsunuz. (β yani Burak projenin sanal para birimi). Çizim programı vasıtası ile ürettiğiniz eserlerinizi satarak para kazanabiliyor, bu para ile diğer üye sanatçıların beğendiğiniz işlerini satın alıp kendi sanal galerinizi yaratıyor ve resim alıp-satarak kapitalinizi arttırabiliyorsunuz.

Bizim projemiz ise bu ortama sanat dünyasının farklı ekonomik modellerinden birini uygulamak üzerine. Kalıcı bir eser koleksiyonu oluşturmak, bu koleksiyonu zaman içerisinde zengileştirmek, ve bunun için de yeni para kaynakları yaratabilmek gerçek dünyada da müzelerin asıl sorunsalı iken, Openstudio’nın kısıtlı değiş-tokuş biçimlerine sahip altyapısı üzerinde bu amaca ulaşmak da aslında benzer çözümler gerektiriyor.
Kişisel koleksiyoncuların müzeye eser bağışlaması bu çözümlerden biri. Bir diğeri ise müzede sergilenen eserlerin reprodüksiyonlarının bir müze mağazası tarafından pazarlanması. Bu yol ile hem orijinal eserlerin değerleri ve bilinirlikleri artıyor, hem de satıştan doğan gelirin bir kısmının işin yaratıcısına ödenmesiyle bir sanat eserinden 2 farklı değer yaratılmış oluyor.

Bu deneyin tutup tutmayacağını da zaman içerisinde göreceğiz.

İşte algımın pencere camını hırsla atılmış bir tuğla gibi delip geçen bir 21.YY görseli daha.

Sanat dostu, sevgili sima Edit Akbayram’ın gönderdiği bu videoyu izleyen pişman, izlemeyen bin pişman. Psikodelik türkü diyebiliriz.

Tam ne olduklarını web sitelerinin kaymış template’i nedeniyle anlamadığım -bi rivayete göre neo-dadaist- HA ZA VU ZU isimli oluşumun “sevgili başbakana” isimli bu ibret verici videosunu pek sevgili Mersenne gönderdi. Siz de izleyin lütfen. HA ZA VU ZU’nun yine kıt diğmam ile kestirebildiğim kadarıyla önümüzdeki günlerde Galerist’de de bir sergisi açılacak… galiba.

Fenomen dememin sebebi bugün internette gezdiğim, birbirinden alakasız 5 sitede birden yayınlanmış olması. Gayet ilginç ve demokratik bir hareket olan Urban Curators, kentsel çürümeyi estetitize etmeye çalışıyor. Harekete katılmak serbest, eline bir dijital fotograf makinesi ve çerçeve geçiren herkesi bekliyorlar.

Arabayı ben kullanıyordum, fotoğrafları Fethi çekiyordu.

1 Mart’a kadar muhtarlıktan oy verme ile ilgili işlemlerinizi yapmazsanız, oy veremiyorsunuz. Haberiniz olsun.

Piraye gönderdi, kaynak www.advertka.ru sitesi.

Türk stencil sanatının bu nadide örneğini Gülcan Ankara’da bulmuş.

Ece’nin objektifinden.

Brugge sokaklarında çekilmiş bu videoda sanatçı kendi üretimi mekanik kaplana binerken görünüyor. Daha detaylı bilgi için adresi : kezanti.com